Dolina Królowych
Dolina Królowych (obecnie Biban el-Harim) położona jest na lewym brzegu Nilu, na południe od Doliny Królów, w części Teb Zachodnich. Jak sama nazwa wskazuje pochowane w niej są żony faraonów, a także książąt z czasów VXIII – XX dynastii, lata 1300 – 1100 p. n. e. Zwana jest inaczej Bramą Kobiet lub Bramą Królowych. Do Doliny Królowych prowadzi droga, przy której umieszczono stele upamiętniające czyny Ramzesa III. Na niektórych skałach są wyryte także modlitwy do Ozyrysa i Anubisa.
Większość grobowców została odkryta dopiero w latach 1903 – 1905, mimo iż wiedziano o ich istnieniu już wcześniej. Jednakże zniszczenia jakie przez lata powstały na terenie nekropolii sprawiły, że Dolina Królowych nie wzbudzała większego entuzjazmu. Część z grobowców była używana nawet jako stajnie a częśc z nich została po prostu spalona. Odkryte groby wzorem tych z Doliny Królów także ponumerowano oznaczając je symbolem QV. Pierwszym odkrytym grobowcem był grób królowej Satre, żony Ramzesa I.
Do najbardziej znanych grobowców należą:
-
grobowiec królowej Nefartari (żona Ramzesa II QV 66),
-
grobowiec Amonherchopszefa (syn Ramzesa III QV 55),
-
grobowiec Chaemuaseta (syn Ramzesa III QV 44).
Grobowce synów Ramzesa III znajdują się w Dolinie Królowych, dlatego że potomkowie faraonów, którzy zmarli w dzieciństwie byli chowani w tym właśnie miejscu.
Grobowce ozdobione są polichromią mającą związek z religijnymi wierzeniami Egipcjan – przejście w zaświaty.
W 1979 r. nekropolia została wpisana na Listę śwtiatowego dziedzictwa UNESCO.
mgr Renata Markiewicz

Add A Comment